Die verdomde Ieren toch!

(Dit opinieartikel verscheen op 18 juni 2008 in De Standaard)

Het Ierse volk heeft 'no' gestemd en krijgt meteen weldenkend Europa over zich heen, in deze krant bij monde van Tom Sauer (DS 14 juni). Sauer verpakt zijn verklaring voor het Ierse neen in een heuse scheldkanonnade: de 'verdomde' Ieren zijn asociaal, ondankbaar, goedgelovig, convulsief regeringsvijandig, gefrustreerd, semi-analfabeet, wilsonbekwaam en bovendien om de tuin geleid door egoïstische ('soms rijke') volksmenners. Volgens ons kun je het Ierse 'no' net zo goed zien als een blijk van gezond verstand: anders dan de meeste politici weigeren de Ieren, na de Fransen en de Nederlanders, een contract te tekenen dat ze niet (kunnen) begrijpen. Hoewel heel wat politici (o.a. de Ierse commissaris voor Europese zaken zelf) toegeven dat ze het Lissabon-verdrag niet gelezen hebben of dat het onleesbaar is, aarzelen ze toch geen seconde om het enthousiast goed te keuren en critici als debiel of weerspannig af te schilderen. Getuigt dat dan van zoveel politieke wijsheid? Zouden deze politici als privépersoon een contract tekenen dat ze niet gelezen hebben of niet begrijpen? Natuurlijk niet. Zou hun vertrouwen in de opsteller van het contract geen serieuze knauw krijgen als deze zich vervolgens boos maakt en zelf in hun plaats tekent? Natuurlijk wel. Voor alle duidelijkheid: we spreken ons hier niet uit over de inhoud van het verdrag. Wel pleiten we nadrukkelijk voor leesbare wetteksten, los van de vraag of er in referenda of in een parlement over gestemd moet worden. Na drie afwijzingen staat het nu wel vast: een meerderheid van de burgers in minstens drie landen lust dit verdrag niet. Dat is meteen ook de enige toelaatbare interpretatie van deze referenda. De politiek relevante boodschap van de bevolking luidt dus niet 'weg met de EU', maar wel 'het Lissabon-verdrag deugt niet'. Wie de uitslag van een referendum van de hand wijst door allerlei interpretaties uit te vinden ('slecht geslapen', 'gemanipuleerd', 'tegen de EU gestemd'), heeft van democratie niets begrepen. Sauers besluit luidt dat referenda over Europese thema's niet deugen. De blik van de gewone burger reikt volgens hem niet verder dan de gemeentegrens. Directe democratie moet dan ook beperkt blijven tot locale vragen over parkings en bloembakken, alle andere beslissingen laten we maar liever aan de gekozenen des volks over. Daarbij heeft Sauer het over 'juiste beslissingen'. Weet hij dan niet dat democratie net vertrekt vanuit de vaststelling dat er geen 'juiste beslissingen' bestaan? In een democratie bepalen de burgers (de soeverein) wat 'juist' is. Wie op het Europese continent aan politiek wil doen, kan zich daar maar beter bij neerleggen. Het gevaar is niet denkbeeldig dat het aloude 'democratische deficit' in de EU ontaardt in een 'autocratisch surplus'. Een democratisering van de EU vergt niet alleen transparantere structuren, meer onafhankelijke controle, een volwaardig parlement, een onafhankelijker gerechtshof en subsidiariteit in beide richtingen, maar ook meer inspraak voor de burgers en (hoogdringend) meer nederigheid en democratische gezindheid bij politici. Misschien betekent de huidige crisis wel een nieuwe kans in die richting. Een politiek systeem zonder vertrouwen tussen 'regeerders' en 'geregeerden', waarin beslissingen veel vlotter en sneller gaan, is natuurlijk ook mogelijk. Je hoeft daarvoor niet eens zo ver terug te gaan in de geschiedenis of lang op het vliegtuig te zitten. Maar laten zij die de democratie willen vervangen door iets anders dan tenminste de moed en de eerlijkheid opbrengen om dat nieuwe systeem ook bij naam te noemen. Wij roepen de politieke klasse op om zich niet nog hoger in hun ivoren toren te nestelen, maar net integendeel voor méér democratie (dus ook meer referenda) te kiezen. Dat zal in het begin ongetwijfeld 'vertraging' opleveren. Het is echter de enige manier om het vertrouwen bij de bevolking (ook in de andere EU-landen) duurzaam te herstellen. Jos Verhulst, Bert Penninckx, Denis Clijsters, Piet De Pauw, Eric Verhulst, Maarten Malaise, Werner Govaerts, Thomas Verhulst, Michaël Bauwens, Marc Janssens en Geert Van Hout zijn lid van Democratie.Nu, een onafhankelijke burgerbeweging voor democratie www.democratie.nu Het artikel van Tom Sauer (De Standaard - 14 juni 2008) :

Slecht geslapen, Ik stem 'neen'

Volgens TOM SAUER is het niet verwonderlijk dat de Ieren het Verdrag van Lissabon verwierpen en is het beter voortaan geen referenda meer te organiseren over complexe Europese onderwerpen. Het eiland telt meer schapen dan burgers en ligt allesbehalve in het centrum van Europa. Maar die verdomde Ieren zijn er toch maar weer eens in geslaagd om het Europees integratieproces te vertragen. Het in werking treden van het lang verwachte Verdrag van Lissabon - dat op zich al een gedaantewisseling had ondergaan na de Franse en Nederlandse referenda - zal nog niet voor 1 januari 2009 zijn. En je hoeft geen Europees federalist zijn om bij deze vertraging - dit is geen afstel - kritische kanttekeningen bij te maken. Niet dat de Ieren de inhoud van het Verdrag bekritiseren. Niemand heeft het trouwens gelezen. Die lectuur is ook geen aanrader. Het is ook niet zo dat de Ieren zich door Europa gemarginaliseerd voelen. Integendeel, het land heeft sinds haar blijde intrede in Europa in het begin van de jaren zeventig miljarden binnengerijfd, en heeft vandaag een BNP per capita dat na Luxemburg het hoogste van de Europese Unie is. Ierland is rijk geworden dankzij Europa. Stank voor dank dus. Wat is dan de verklaring voor dit asociaal stemgedrag ? Asociaal omdat de meeste lidstaten ondertussen het verdrag hebben geratificeerd. De meest voor de hand liggende verklaring is dat de Ieren zich laten leiden hebben door berichten in de media die stelden dat het verdrag om één of andere specifieke reden een negatieve invloed zou hebben op hun dagelijks leven. Die berichten steunen op hun beurt op enkele (soms rijke)lui die hard kunnen roepen en ofwel effectief nadeel zouden ondervinden door het verdrag ofwel de aan de macht zijnde regering om politieke redenen de das willen omdoen. En of die berichten nu effectief waar zijn, velen percipiëren dergelijke berichten als waar, en laten hun stemgedrag daardoor bepalen. Dat er ook vele, ja zelfs meer voordelen aan het verdrag vasthangen moge hun worst wezen. Onbekend is onbemind. Voor andere burgers is het voldoende dat de regering voor is, om automatisch tegen te zijn. En nog anderen, vrees ik, laten het afhangen van hun gemoed. 'Neen' stemmen en de frustratie is - tijdelijk althans - weg. Als er één conclusie uit die hele soap van Europese referenda te trekken valt, dan is het dat referenda niet het beste politieke instrument zijn om dergelijke complexe materies te beslechten. Anderzijds moeten we het kind niet met het badwater weggooien. Referenda zijn soms de meest aangewezen weg om beslissingen door te duwen of tegen te houden. Belangrijk is het onderwerp waarover een beslissing dient genomen te worden. Wanneer het geschilpunt zeer herkenbaar is voor de burger, dicht bij zijn eigen leefwereld, en dus best op lokaal niveau, en in redelijk simplistische termen samen te vatten, en op een relatief neutrale manier in vraagvorm aan de kiezer voor te leggen, als aan al (!) deze voorwaarden is voldaan, dan pas zou men kunnen overwegen om alle burgers te raadplegen via een referendum. Bijvoorbeeld over de wenselijkheid van een ondergrondse parking onder het stadsplein, zoals enkele jaren geleden in Gent het geval was. Wanneer het daarentegen gaat om een complex geheel van verschillende items die bovendien ver van hun bed staan, en niet een-twee-drie uit te leggen zijn, is het beter om geen referenda te organiseren. Wat het alternatief is? Laat de 'gekozenen des volks' over dergelijke complexere materies oordelen. Alle burgers moeten om de zoveel jaar naar het kieshokje, en in ons land zelfs verplicht. Het is aan hen die verkozen zijn om de juiste beslissingen te nemen. Zij worden er zelfs voor betaald. Zij zullen herkozen worden als de burgers na hun ambtstermijn vinden dat hun vertegenwoordigers in globo de juiste beslissingen hebben genomen. Dat is op zich al een zeer moeilijke oefening voor de burgers. Laat ons dus niet heiliger willen zijn dan de paus, en laten we referenda op Europees niveau dus opbergen. Tot Europa bij de Europese burgers als iets lokaals wordt gepercipieerd. Al kan dat nog eventjes duren. Tom Sauer is docent Internationale Politiek aan de Universiteit Antwerpen

Een staatshervormende tijdreis

België opnieuw uitgevonden

"Hoe zou u België opnieuw uitvinden?", vroeg De Standaard op haar lezersforum. Hier alvast een voorzet...

Mocht ik naar 1830 gesluisd worden om België opnieuw uit te vinden, ik gaf het land 15 (kleine) provincies, waarvan minstens vijf tweetalige. De provinciegrenzen zou ik zoveel mogelijk enten op de de historische graafschaps-, hertogdoms- en prinsbisdomsgrenzen (van noord naar zuid). Dus zeker niet op de taalgrens (oost-west), maar net schrijlings eroverheen.

Elke provincie mag een eigen grondwet uitwerken, die de inwoners per referendum moeten goedkeuren. Als institutioneel cement voor het land krijgen de gemeenten de grootst mogelijke autonomie, gegrondvest op twee principes: minimale bevoegdheidsoverdracht van de gemeenten naar provincie of federatie (in stilte noem ik het "basissubsidiariteit", maar zulke termen wil ik mijn 19^e-eeuwse vrienden nog niet aansmeren) en direct-democratische besluitvorming door de burgers-op-het-marktplein. Dit laatste prijs ik bij mijn revolutionaire voorvaderen aan als het beste zaaigoed voor stabiliteit, gemeenschapsvorming en vaderlandsliefde in een neutrale staat.

"Mijn" België van 1830 is een (tweetalige) grondwettelijke democratische republiek met twee kamers, een volkskamer en een "federale" of provinciekamer (met twee verkozenen per provincie). De Grondwet legt uitdrukkelijk de gelijkheid van burgers en parlement als de onverdeelde Souverein vast. Zowel burgers als parlementariërs hebben dus het initiatiefrecht voor nieuwe wetten. Bovendien moet elke grondwetswijziging per referendum goedgekeurd worden en kunnen de Belgen over alle door het parlement gestemde wetten een referendum afdwingen.

Eerder dan een meerderheid-oppositie-systeem opteer ik voor de consensusdemocratie: de regering bestaat uit zeven ministers, die bij het nemen van beslissingen zoveel mogelijk naar consensus streven en die zich collegiaal achter alle genomen beslissingen scharen (ook als ze persoonlijk een andere voorkeur hadden). Het parlement kiest de ministers uit de grootste facties (later uit de partijen), volgens een vaste verdeelsleutel. In 1830 telt de regering vier conservatief/katholieke en drie liberale ministers. Wellicht rond 1900 verkrijgen de socialisten een eerste vaste plaats in de regering. Aangezien de regering ook in de (federale) provinciekamer een meerderheid achter zich moet scharen, zijn de ministers min of meer evenwichtig over de taalgroepen verdeeld.

De functie van staatshoofd is louter ceremonieel. De regering schuift een van de ministers als kandidaat-president naar voren, het parlement kan deze vervolgens tot president van België verkiezen, telkens voor een jaar en maximaal eenmaal te verlengen.

De federale bevoegdheden blijven beperkt tot het strikt noodzakelijke om nationale onafhankelijkheid en welvaart te waarborgen: landsverdediging, binnen- en buitenlandse handel, munt- en postwezen, maten en gewichten, nationale wegen en kanalen, douane en dies meer. Al het overige (zelfs het strafrecht) blijft in 1830 provincie- of gemeentematerie. Dit garandeert dat eventuele toekomstige bevoegdheidsoverdrachten met instemming van de bevolking plaatsgrijpen en dus maximaal gelegitimeerd zijn.

Enzovoort. Ook al is zo'n ruwe schets van een genetisch gemodificeerd België niet meer dan een leuk gedachtenspelletje, één ding weet ik wel met stellige zekerheid. Als zo'n staatshervormende tijdreis me ooit gegund werd, zou ik mijn Zwitserse onderbuurman met zijn verwaand-patriottische blik wel lichtjes anders bejegenen dan vandaag. Dan zou namelijk niet hij, maar ik hem af en toe die typische, wat hovaardige "jullie-hebben-het-toch-maar-van-ons-Belgen-afgekeken"-grijns kunnen geven (sinds de Basisdemocratierevolutie van de jaren 1980 ook wel Belgian Smile genoemd). Maar toch zouden ook zulke historische toevalligheden mijn Zwitserse vriend en mij niet lang kunnen afhouden van onze wekelijkse geanimeerde buurmansdiscussie over het aanstaande continentale referendum omtrent onze EU-grondwet.

Het Egypte dat toeristen niet te zien krijgen...

Ook in Egypte wordt het afval gescheiden, maar dan wel handmatig en in de woonkamer. De documentaire (24 min.) Egypt's Rubbish People gaat over de "vuilnismensen" van Caïro, een gemeenschap van christenen die letterlijk te midden van Caïro's vuilnis leven.

Hoe betrouwbaar zijn stemcomputers?

De documentaire Hacking Democracy vertelt het verhaal van een oma die zowat op haar eentje de firma Diebold (de grootste leverancier van verkiezingssoftware en -hardware van Amerika) in haar blootje zet.

De film toont onder meer

• dat de programmacode van de Diebold-stemmachines (de meest gebruikte in de VS) bedrijfsgeheim is,
• dat specialisten de code binnen de 10 seconden konden kraken,
• dat verkiezingsresultaten in nauwelijks 90 seconden vervalst kunnen worden (dit werd uitgezonden op National TV),
• dat Al Gore ooit een negatief aantal voorkeursstemmen behaalde (om precies te zijn: minus 16022 stemmen),
• dat de CEO van Diebold in 2004 openlijk zijn sympathie voor de Republikeinse Partij uitte (‘I am committed to delivering the Ohio vote to George W. Bush’, schreef hij in een fundraising brief (zie ook http://www.commondreams.org/headlines03/0828-08.htm),

en nog veel meer van dat fraais. Diebold is intussen van naam verandert en heet vandaag Premier Election Solutions.

Israëls dagelijkse misdaden

Een aanrader: John Pilgers beklijvende documentaire "Palestine is still the issue" (Palestina is nog altijd het probleem).

Sommige waarheden mag zelfs een president niet uitspreken

Stel u eens voor - louter hypothetisch - dat de voormalige Duitse president Richard von Weizsäcker in een interview met de krant Die Welt zou beweren dat de moord op prinses Diana gepland en gepleegd werd door de Britse regering, in samenwerking met de Israëlische geheime dienst Mossad. Hoe groot is de kans dat de wereldpers met geen woord over deze aantijging zou reppen? Nihil, natuurlijk. Ook als Weizsäcker zijn bewering meteen weer zou intrekken, het feit dat ze gepubliceerd werd is in zulke gevallen Groot Nieuws. Geen krant, geen tv- of radiojournaal zou zo'n sensationeel bericht onvermeld laten. Of toch?

* * *

De christendemocraat Francesco Cossiga was van 1985 tot 1992 president van Italië. In 1979-1980 was hij Italiës eerste minister. Cossiga is doctor in de rechten, Honorary Fellow aan de Universiteit Oxford en houder van een hele resem eretitels en onderscheidingen. Op 30 november 2007 zei Cossiga in een interview met de krant Corriere della Sera over de aanslagen van 11 september 2001 : "Alle democratische kringen van Amerika en Europa, met voorop het Italiaanse Centrum-Links, weten heel goed dat de rampzalige aanval gepland en uitgevoerd werd door de CIA en de Mossad, met de hulp van de zionistische wereld, en met het doel om Arabische landen vals te beschuldigen en de westerse machten te overtuigen, in Irak en Afghanistan in te grijpen."

Letterlijk uit het interview: "[...] mentre tutti gli ambienti democratici d'America e d'Europa, con in prima linea quelli del centrosinistra italiano, sanno ormai bene che il disastroso attentato è stato pianificato e realizzato dalla Cia americana e dal Mossad con l'aiuto del mondo sionista per mettere sotto accusa i Paesi arabi e per indurre le potenze occidentali ad intervenire sia in Iraq sia in Afghanistan."

Merk op dat Cossiga in één zin maar liefst vijf markante beschuldigingen uit:

1. De CIA heeft de aanslagen van 11/9 gepland en uitgevoerd.
2. De Mossad heeft de aanslagen (mee) gepland en uitgevoerd.
3. De "zionistische wereld" (wie dat ook moge zijn, gvh) heeft de CIA en de Mossad daarbij geholpen.
4. Alle "democratische kringen" (wie dat ook mogen zijn, gvh) van Europa en Amerika weten dit.
5. Het doel van de aanslagen was een alibi te verwerven om Arabische landen vals te beschuldigen en Irak en Afghanistan aan te vallen.

Bij dit verbaal geweld verbleekt het fictieve Diana-voorbeeld tot een fluttige futiliteit. Eén enkele zin, vijfmaal wereldnieuws! Nu zijn er twee mogelijkheden. Ofwel kraamt Cossiga onzin uit, monsterlijke en lasterlijke onzin. Ofwel heeft hij het - geheel of gedeeltelijk - bij het rechte eind. In beide gevallen behoort het tot de taak van de media om hierover te informeren, desgevallend met duiding en commentaar.

* * *

Ik wil het in deze bijdrage niet hebben over het waarheidsgehalte van Cossiga's beschuldigingen, wel over de opmerkelijke mediaberichtgeving in de nasleep van het interview.

Op Cossiga's schokkende aantijgingen reageerde de wereldpers namelijk... met een oorverdovend zwijgen. Geen woord. Niente. Google maar eens "Cossiga 9/11". Onder de meer dan 57 000 (!) hits zult u niet één "mainstream" krant vinden, niet één tijdschrift, niet één persagentschap. Wel honderden en nog eens honderden blogs, internet-nieuwssites, persoonlijke webstekken en discussieforums. Vanwaar dat verschil? Waarom censureerden De Standaard, De Morgen, de VRT en alle andere mij bekende "klassieke media" Cossiga's uitspraak? Dat het wel degelijk om (zelf)censuur gaat en niet om een toevallige onoplettendheid, lijdt weinig twijfel. Cossiga staat met zijn aantijgingen namelijk niet alleen.

* * *

Alle hierna genoemde (ex-)politici twijfelen openlijk aan de officiële versie van 9/11 of beschuldigen de Amerikaanse overheid van medeplichtigheid aan de aanslagen. Elk van hen eist een nieuw onderzoek naar de feiten.

• Andreas von Bülow, voormalig Duits minister van Defensie en van Onderzoek en Technologie. Hij schreef onder meer een boek over 9/11, "Die CIA und der 11. September".
• Horst Ehmke, voormalig Duits minister van Justitie: "Terroristen hadden zo'n aanval met vier gekaapte vliegtuigen niet kunnen uitvoeren zonder de steun van een geheime dienst." (Guardian, 22 juli 2004)
• Michael Meacher, voormalig Brits minister van Leefmilieu, tegenwoordig verkozene in het Lagerhuis, had het in een opiniebijdrage in The Guardian over "bewijzen voor de steun van buitenlandse geheime diensten aan de kapers van 9/11" ("evidence of foreign intelligence backing for the 9/11 hijackers"). Meacher en von Bülow deden hun verhaal onder meer op AVRO's Twee Vandaag. (De Nederlandse en Canadese televisie gingen naar mijn weten het verst in hun kritische berichtgeving over 9/11. Maar ook in deze landen blijft het bij uiterst sporadische achtergrondprogramma's. Het nieuws halen zulke berichten omzeggens nooit.)
• Mahathir bin Mohamad was meer dan twintig jaar lang (van 1981 tot 2003) eerste minister van Maleisië. Tijdens zijn premierschap werd hij beschouwd als een van de meest invloedrijke politici van Azië. Ook hij stelde bij herhaling de officiële versie van 9/11 in vraag. Op een vredesconferentie in Kuala Lumpur in 2007 zei Mahathir: "Ik kan geloven dat zij (de VS) 3000 eigen mensen zouden vermoorden om een excuus te hebben om 650000 Iraki's te vermoorden. Dit is het soort mensen waarmee we te maken hebben. Denk alstublieft niet dat dit fictie is." (bron 1, bron 2)
• Yukihisa Fujita, Japans parlementslid. Op 10 januari 2008 hield hij gedurende veertig minuten in het Japanse parlement een tussenkomst over zijn twijfels aan 9/11. Hij stelde pijnlijk pertinente vragen aan eerste minister Fukuda. Ook dit opmerkelijke debat kreeg naar mijn weten geen aandacht in de media. Klik hier voor de videobeelden van het debat (deel één, met Engelse ondertitels; de andere delen staan rechts op het scherm).
• Giulietto Chiesa (*), Italiaans EU-parlementslid. Dit is een opname van de conferentie "Axis for Peace 2005", waar Chiesa zegt (na 20 seconden in het filmpje): "Vier jaar geleden wijzigde een reusachtig media-event het wereldgebeuren. Miljarden mensen kregen daarvoor slechts één verklaring te horen, die volledig vals is [applaus]. Iedereen die dit in vraag durft te stellen wordt behandeld alsof hij gek geworden is. De media zwijgen. Ik denk dat u weet over welke gebeurtenis ik het heb: 11 september."

• Berit As, voormalig Noors parlementslid. As is medeoprichtster van "The Norwegian 9/11 Press Conference Group" (klik rechts bovenaan op "Our 9/11 Platform").

• Paul Lannoye, mede-oprichter van Ecolo en voormalig Belgisch Europarlementslid (1989-2004) schreef, toen hij nog in functie was, deze open brief, waarin hij een nieuw onderzoek naar 9/11 eist en mensen oproept om zich bij de 9/11-waarheidsbeweging aan te sluiten. Zou hij zijn open brief misschien niet naar de pers verstuurd hebben?

Dit zijn maar enkele van de vele honderden prominenten, wetenschappers en vaklui die de officiële versie van 9/11 openlijk in twijfel trekken. Ze hebben nog een ander kenmerk gemeen: in de klassieke media worden ze doodgezwegen. Dit alles roept vooral veel vraagtekens op. Daarom eindig ik met deze vraag aan de journalisten en redacteuren die dit lezen: welk criterium hanteert u om systematisch alle twijfels over de officiële versie van 9/11 uit uw krant of journaal te weren? (*) Giulietto Chiesa organiseert op dinsdag 26 februari 2008 in het Europees Parlement (jawel) een film- en debatavond met als thema: "9/11, Europe for an Independent Commission of Inquiry". Naschrift (28 februari 2008): Met deze argumenten wees de redactie van De Standaard het bovenstaande opiniestuk af:

Meneer Van Hout, er zijn in 2006, nav de vijfde verjaardag, tal van stukken verschenen over de 'complottheorieën' over 9/11. Meer aandacht moet dat toch niet krijgen? We maken toch ook geen groot stuk elke keer dat dodi al fayed zegt dat zijn zoon en diana vermoord zijn? Hoeveel aandacht hadden we destijds aan X1 moeten schenken, volgens u? Dit stuk maakt weinig kans op publicatie, maar dat heeft weinig met censuur of taboes: het internet staat vol met complottheorieën over van alles en nog wat, als we daarmee beginnen is het einde gewoon zoek.

Benazir Bhutto: "Osama Bin Laden is dood!"

Op 2 november 2007 zei Benazir Bhutto in een interview met ex-BBC-reporter David Frost dat Osama Bin Laden vermoord werd door Omar Sheikh. Haar woorden, letterlijk: "(...) Omar Sheikh, the man who murdered Osama Bin Laden." Aangezien Omar Sheikh al sinds 2002 in een Pakistaanse gevangenis zit, zou dit betekenen dat Bin Laden al vijf jaar dood is.

Als u het Bhutto zelf wil horen zeggen: http://nl.youtube.com/watch?v=f1uLdmct8_E. (Ze doet de uitspraak in kwestie rond 2:00.)

Minstens even verrassend als Bhutto's bewering is dat de ervaren David Frost er totaal niet op reageerde. Hij vroeg zelfs niet of mevrouw Bhutto misschien Daniel Pearl bedoelde (de Amerikaanse journalist die in Pakistan vermoord werd), wat sommige commentatoren op het internet beweren. Mij lijkt een dermate grove verspreking alleszins weinig waarschijnlijk.

Intussen is het te laat om mevrouw Bhutto om toelichting te vragen.

De BBC zond het interview uit, maar knipte de merkwaardige passage weg (in het filmpje rond 5:00)

Als een van de enige kranten maakte De Standaard op 3 januari melding van het voorval. Een zoekactie op de website van een dertigtal persagentschappen en kranten uit binnen- en buitenland leverde niets op.

Zeg nu zelf, zou u als hoofdredacteur dit nieuws niet melden?

Naschrift (11 juli 2008) : BBC heeft intussen de gecensureerde versie door de originele vervangen. Op het internet zijn echter nog sporen genoeg te vinden van het oude bedrog (google bijvoorbeeld "Bhutto Bin Laden BBC censored").

Wereldnieuws dat misschien niet in uw krant stond...

Cheney afgezet?

Het Amerikaanse congres behandelt momenteel (10 november 2007) een voorstel om een impeachment-procedure tegen vice-president Dick Cheney op te starten, onder meer wegens het bewust achterhouden van informatie en verdraaien van feiten om de oorlog in Irak mogelijk te maken.

bron1 (democracynow.org)

bron2 (dailykos.com)

Volgens een enquête van de American Research Group zijn 54 % van de volwassen Amerikanen voor het opstarten van de afzettingsprocedure tegen Dick Cheney (voor Bush bedraagt dit percentage 46 %).

bron1 (afterdowningstreet)

bron 2 (american research group)

Vertaalfoutje

De beruchte uitspraak van Irans president Ahmadinejad dat Israël van de kaart geveegd moet worden, berust op een verkeerde vertaling. Wel zei Ahmadinejad dat hij hoopte dat "dit regime, dat Jeruzalem bezet, zou verdwijnen".

bron1 (mohammadmossadegh.com)

bron2 (juancole.com)

Derde wereldoorlog

Volgens de Asia Times verklaarde Vladimir Poetin bij zijn bezoek aan Iran, eind oktober, dat Rusland een Amerikaanse aanval op Iran als een aanval op Rusland zou beschouwen.

bron (atimes.com)

President Bush over een "interessante dag"

In december 2001 verklaarde George W. Bush dat hij op 11 september 2001 het eerste vliegtuig in het World Trade Center gebouw zag vliegen. "En ik zat buiten het klasje te wachten om binnen te gaan en ik zag hoe een vliegtuig de toren raakte – de tv stond kennelijk aan, en ik vloog vroeger zelf, en ik zei: "Wat een slechte piloot." En ik zei "Het moet een afschuwelijk ongeluk geweest zijn."

bron (CNN)

bekijk de video (18 sec.)

De volgende transcriptie van Bush' relaas vindt u op de website van het Witte Huis

Q(uestion): What was the first thing that went through your head when you heard that a plane crashed into the first building?

THE PRESIDENT: Yes. Well, I was sitting in a schoolhouse in Florida. I had gone down to tell my little brother what to do, and -- just kidding, Jeb. (Laughter.) And -- it's the mother in me. (Laughter.) Anyway, I was in the midst of learning about a reading program that works. I'm a big believer in basic education, and it starts with making sure every child learns to read. And therefore, we need to focus on the science of reading, not what may feel good or sound good when it comes to teaching children to read. (Applause.) I'm just getting a plug in for my reading initiative.

Anyway, I was sitting there, and my Chief of Staff -- well, first of all, when we walked into the classroom, I had seen this plane fly into the first building. There was a TV set on. And you know, I thought it was pilot error and I was amazed that anybody could make such a terrible mistake. And something was wrong with the plane, or -- anyway, I'm sitting there, listening to the briefing, and Andy Card came and said, "America is under attack."

And in the meantime, this teacher was going on about the curriculum, and I was thinking about what it meant for America to be under attack. It was an amazing thought. But I made up my mind that if America was under attack, we'd get them. (Applause.) I wasn't interested in lawyers, I wasn't interested in a bunch of debate. I was interested in finding out who did it and bringing them to justice. I also knew that they would try to hide, and anybody who provided haven, help, food, would be held accountable by the United States of America. (Applause.)

Anyway, it was an interesting day.

Wie kan die eerste inslag gefilmd hebben? Hoe bereikten de beelden de president zo snel? Waarom was deze verklaring geen wereldnieuws? Zouden we de persvrijheid herkennen als we ze hadden?

11 september 2001 - of nog: Wat hebben generaal Wesley Clark en acteur Charlie Sheen met elkaar gemeen?

De website http://patriotsquestion911.com/ bevat honderden getuigenissen en citaten van Amerikanen die openlijk twijfelen aan de officiële versie van wat op 11 september 2001 gebeurde. Het zijn allen experten in hun vakgebied. Velen zijn overtuigd dat de Amerikaanse overheid en de geheime diensten actief betrokken waren bij de organisatie van de aanslagen. Opmerkelijk is in dit verband de kritiek van hooggeplaatste militairen en CIA-en FBI-medewerkers.

Trek eens een kwartiertje uit om een paar getuigenissen te lezen. Het is werkelijk hallucinant. Ervaren piloten, architecten, wetenschappers, topmilitairen leggen uit dat op 11 september onmogelijk gebeurd kan zijn wat de Amerikaanse regering ons wil doen geloven. Tientallen overlevenden getuigen dat ze meerdere explosies in de WTC-gebouwen hoorden.

De site, die heel goed gedocumenteerd is, bevat getuigenissen van

· 110+ officieren (tot de allerhoogste rang), CIA en FBI, politiemensen, overheids-officials

· 230+ ingenieurs en architecten

· 60+ piloten en luchtvaartprofessionals

· 160+ universiteitsprofessoren

· 190+ overlevenden van 9/11 en hun familieleden

· 100+ mediapersoonlijkheden

Een soortgelijke lijst, maar nu ook met kritiek van Congresleden, toppolitici en buitenlandse politici, vind je op de blog http://georgewashington.blogspot.com/2006/06/media.html.

Laat me iets weten als je graag meer informatie krijgt over wat ik intussen over 9/11 weet. Anderzijds wil ik ook graag je vragen of kritiek kennen. Het enige dat telt is de waarheid.

P.S. Als toemaatje nog dit artikel, waarin zeven CIA veteranen het 9/11 Commissierapport in vraag stellen: http://www.opednews.com/articles/genera_alan_mil_070922_seven_cia_veterans_c.htm

Abgeordnetenwatch.de: hoe de Duitse kiezers in ijltempo mondiger worden

Abgeordnetenwatch.de biedt Duitse burgers de mogelijkheid om rechtstreeks en in alle openheid het gesprek met parlementsleden aan te knopen en ze bij hun parlementair werk op de vingers te kijken. Dagelijks telt de site meer dan 10 000 bezoekers. Daaronder ook meer en meer journalisten, die abgeordnetenwatch.de gaandeweg als informatiebron voor politieke verslaggeving ontdekken. Het initiatief ontstond in december 2004 in de deelstaat Hamburg en bestond tot voor kort alleen voor de Bürgerschaft, het Hamburgse parlement. Het succes was echter zo overweldigend dat abgeordnetenwatch.de in december 2006 naar het nationale parlement, de Bundestag, uitgebreid werd. Sindsdien stelden Duitse burgers maar liefst 6700 vragen aan hun verkozenen, gemiddeld meer dan 900 per maand! Maar niet alleen de burgers, ook de parlementsleden zelf doen hun best om er een succes van te maken: de antwoordquote ligt bij 75 %. De twee onderstaande voorbeelden illustreren de werking van de site (*): - Een burger pleit voor vervanging van de schoolplicht door vrije leerkeuze en vraagt Gregor Gysi (Die Linke) naar zijn standpunt hieromtrent. - Christian Ahrendt (FDP) antwoordt op de vraag, hoe hij over de invoering van het referendum in Duitsland denkt. Antwoordstatistieken en thematische zoekfuncties maken het mogelijk, de standpunten van verschillende verkozenen of hun ijver bij het beantwoorden van vragen te vergelijken. Ook kunnen de gebruikers sterke antwoorden als "lezenswaardig" aanbevelen. Maar de site heeft meer te bieden dan alleen vraag-en-antwoord. Naast een profielbeschrijving (bvb. FDP-voorzitter Guido Westerwelle) vinden de burgers er ook informatie over het stemgedrag en de bezoldigde nevenactiviteiten van hun verkozenen. Gefinancierd wordt abgeordnetenwatch.de uitsluitend met publiciteit en giften (naast een beperkte bijdrage van de parlementsleden voor bepaalde functies). In de aanloop naar (deelstaat)verkiezingen vormt kandidatenwatch.de een vergelijkbaar vraag-en-antwoord-platform voor alle opkomende kandidaten. De volgende stap voor abgeordnetenwatch.de is de uitbreiding naar alle zestien Duitse deelstaatparlementen. Sinds begin augustus loopt een campagne om burgers aan te zetten, hun "deelstaat-watch" mee te financieren. Een deelstaat krijgt zijn eigen abgeordenetenwatch zodra er voldoende geld is om de site 90 dagen lang te modereren. (*) naschrift april '08: de twee links hieronder voeren niet meer naar de oorspronkelijke vragen, maar het principe is nog altijd hetzelfde