Elektronische verkiezingen zijn illegitiem

Vanochtend hoorde ik op de radio dat kort voor de Filippijnse presidents- en parlementsverkiezingen (vandaag 10 mei, ook een groot aantal burgemeesters en gouverneurs worden verkozen) 90 % van de geheugenkaarten van de scanners die de stembiljetten moeten inlezen, vervangen werden. Naar men zegt waren bij voorafgaande tests enorme foutenmarges opgetreden ("technisch probleem"). 

De Frankfurter Allgemeine drukt het zo uit: "De Filippijnse kiescommissie zag zich kort voor de verkiezingen genoodzaakt, de chip-kaarten van de meer dan 70 000 stemautomaten (...) terug te roepen. Ze moesten opnieuw geprogrammeerd worden, nadat bij een test gebleken was dat de machines een deel van de stemmen niet geteld hadden." (bron: 'Mit Anfechtungen ist zu rechnen', FAZ 10 mei 2010)

Het is de eerste keer dat verkiezingen op de Filippijnen elektronisch verlopen. Hier een korte bijdrage van Al Jazeera English, waarin ook Ramon Casiple aan kort aan het woord komt (Mon is actief in de Filippijnse directe-democratiebeweging en schrijft op zijn weblog over Filippijnse politiek).
 
Ik ben van oordeel dat elektronische verkiezingen, zoals ze vandaag in de wereld georganiseerd worden, elke legitimiteit ontberen, omdat het theoretisch mogelijk is op grote schaal fraude te plegen, zonder dat dit achteraf nog gecontroleerd kan worden en zonder dat men duizenden medeplichtigen nodig heeft (zoals bij handmatige verkiezingen én tellingen).


Ik raad iedereen aan om de film "Hacking Democracy" te bekijken, die op schokkende wijze duidelijk maakt hoe makkelijk elektronische verkiezingen (in de VS) vervalst kunnen worden. Correctie: vervalst werden.

VS: meer dan 150 referenda op de dag van de presidentsverkiezingen

Op 4 november spreken de Amerikaanse kiezers zich niet alleen uit over de personenkwestie "Obama of McCain?", maar ook over 152 andere vragen. In maar liefst 36 Amerikaanse deelstaten mogen de burgers beslissen over thema's zoals hernieuwbare energie, het homohuwelijk of het opnemen van kredieten door overheden. In 59 gevallen gaat het om een referendum op initiatief van de burgers zelf. De andere referenda werden door commissies of parlementen geïnitieerd of zijn wettelijk verplicht. In totaal mogen de Amerikaanse burgers in 2008 over 273 vragen zelf beslissen, waarvan er 68 "van onderaf" opgestart werden. In 24 deelstaten kunnen de inwoners dank zij een initiatiefrecht zelf politieke vragen op de agenda zetten. Deze mogelijkheid bestaat sinds 1898. Volgens het Initiative & Referendum Institute (IRI) kent het burgerinitiatief in Amerika sinds 1990 een hogere vlucht dan ooit: maar liefst 741 initiatieven werden opgestart. Vandaag bestrijkt de burgerwetgeving in de VS een breed spectrum, gaande van het homohuwelijk of de steun aan minderheden tot dierenbescherming en het medisch gebruik van marihuana. Maar ook thema's met een weerslag op de begroting zijn niet uitgesloten. Zo hadden alleen in de maand november 15 referenda plaats over de vraag of de overheid kredieten mag opnemen (bvb. voor alternatieve energiebronnen, medische zorgverstrekking of hogesnelheidstreinen). Meer informatie over directe democratie in Amerika : http://www.iandrinstitute.org Klik hier voor een overzicht van alle lopende referenda in de VS. (Deze tekst is een vrij bewerkte vertaling van een persbericht van Mehr Demokratie)

NSPD-51, of hoe G.W. Bush de democratie kan lamleggen

Vorige week keurde het Amerikaanse Congres zonder noemenswaardig debat en met een overweldigende meerderheid (392 voor, 39 tegen) het defensiebudget voor 2009 goed : 612 miljard dollar. Let wel, in dat bedrag zit maar een fractie van het budget voor de operaties in Afghanistan en Irak - daarvoor moeten de verkozenen later nog extra fondsen vrijmaken. De Amerikaanse defensieuitgaven overtreffen die van alle andere landen van de wereld samen. De voor de hand liggende vraag of een deel van dat geld misschien voor het 'Paulson-plan' (het plan om 700 miljard dollar belastinggeld in de vrijemarkteconomie te pompen) gebruikt kon worden, lijkt niemand te (durven?) stellen. Begrijpe wie kan. Gisteren kelderde een meerderheid van Republikeinse afgevaardigden op het laatste nippertje dat 'Paulson-plan'. De facto vormt de Republikeinse regering-Bush nu samen met een grote Democratische meerderheid front tegen de Republikeinse basis. Begrijpe wie kan. (En voor wie zich afvraagt waarom het Congres net vandaag een dagje vrij had: vandaag is Hosh Hashanah, het joodse Nieuwjaar, en dus komt het Amerikaanse Congres niet bijeen, ook al zit het land in de diepste economische crisis sinds de jaren dertig. Begrijpe enz.) Wat als het Congres het Paulson-plan later deze week definitief door de versnipperaar jaagt? Ik voel me niet in staat om de economische en financiële aspecten van de zaak te beoordelen, maar aangezien het net zo goed om een politieke beslissing gaat, is een minstens even relevante vraag: welke alternatieven hebben Bush, Paulson, Bernanke en anderen nog als het Congres ze met een kluitje in het riet stuurt? Een van die alternatieven wil ik kort toelichten. Meer bepaald wil ik het hebben over twee opmerkelijke richtlijnen, 'presidentiële richtlijnen voor nationale veiligheid' genoemd, die president Bush in mei 2007 zowat en stoemelings uitvaardigde: NSPD-51 en HSPD-20. De afkortingen staan voor 'National/Homeland Security Presidential Directive'. Ondanks hun merkwaardige en explosieve inhoud vonden de klassieke media deze richtlijnen in 2007 het vermelden zelfs niet waard en dus weet u waarschijnlijk niets van hun bestaan af. In de huidige omstandigheden lijkt het me aangewezen, die lacune te vullen. Met NSPD-51 en HSPD-20 kan president Bush zich namelijk voor onbepaalde tijd dictatoriale machten toeëigenen. (En voordat iemand me van complottheorieën beschuldigt: de links hierboven vewijzen naar de website van het Witte Huis). De richtlijnen NSPD-51 en HSPD-20 geven de president technisch-juridisch gesproken de mogelijkheid om in geval van een 'catastrofale noodsituatie' (Catastrophic Emergency) de normale werking van de democratische instellingen uit te schakelen en het bestuur van het land voor onbepaalde duur in eigen handen te nemen. Zulke mogelijkheden bestonden voorheen ook al, maar wel met dit verschil: volgens de nieuwe richtlijnen heeft de president de goedkeuring van het Congres niet meer nodig om zichzelf dictatoriale volmachten toe te kennen. In de richtlijnen wordt het begrip 'catastrofale noodsituatie' omschreven als 'elk incident dat, waar het ook plaatsvindt, uitzonderlijk veel doden of gewonden tot gevolg heeft, of dat leidt tot buitengewone schade of tot ontwrichting van de Amerikaanse bevolking, de infrastructuur, het leefmilieu, de economie of overheidsfuncties' (any incident, regardless of location, that results in extraordinary levels of mass casualties, damage, or disruption severely affecting the U.S. population, infrastructure, environment, economy, or government functions). Zeg nu zelf: is deze definitie van toepassing op de huidige crisis of niet? De vraag stellen is ze beantwoorden. En wie mag beslissen of zo'n catastrofale noodsituatie zich voordoet? Juist, de president. NSPD-51 voorziet dat de president bij een 'catastrofale noodsituatie' de macht zou uitoefenen als leider van een comité van hooggeplaatsten uit de drie machten (zie Definitions 2 (e)). Het codewoord is 'Enduring Constitutional Government', wat zoveel betekent als 'continue grondwettelijke regering'. Voor meer details verwijs ik naar de richtlijn zelf. Ze is niet lang en het is best spannende lectuur. Pikant feit is wel dat belangrijke delen van de richtlijnen geheim zijn. Het bestaan van NSPD-51 en HSPD-20 bewijst alvast dat de omgeving van Bush vorig jaar rekening hield met de mogelijkheid dat de president ooit buiten de wil van het Congres de macht naar zich toe zou moeten trekken. Immers, wie die mogelijkheid categorisch uitsluit verdoet zijn tijd niet met dergelijke juridische spelletjes. Natuurlijk is het nog de vraag of het allemaal zo'n vaart zal lopen. De regering-Bush is buitengewoon onpopulair bij de bevolking en beschikt misschien niet meer over een voldoende sterke machtsbasis (steun van de legertop enz.) om zo'n drastische machtsgreep met succes uit te voeren. Het is dus niet zeker dat een poging om NSPD-51/HSPD-20 in te roepen, met als eerste beslissing mogelijk het uitstellen van de presidentsverkiezingen, ook kans van slagen zou hebben. Maar het lijkt me wel wenselijk dat meer mensen van het bestaan van deze richtlijnen afweten. Al was het maar om op de volgende president druk uit te oefenen om dit onding zo snel mogelijk weer af te voeren.

Obama in Berlijn - 'k stond erbij en keek ernaar

(Dit is geen verslag van Obama's Berlijnse speech - daaraan zullen de media al voldoende aandacht besteden. Wel wil ik het in heel wat berichten opgehangen beeld van een massa "dolgedraaide Obama-fans" wat bijsturen. Dat is namelijk niet de massa waar ik vanavond in stond.) Volgens de politie waren we met zo'n 200 000 naar Berlijn-Mitte komen afzakken om naar Obama te luisteren. Moeilijk te controleren natuurlijk, maar een grote massa was het alvast wel : van de Siegessäule tot aan de Brandenburgse Poort, goed voor zo'n 1,5 km "mensenzee". Wat echter niet klopt, is het beeld dat de meeste media van dat publiek ophangen, namelijk dat van een dolgedraaide massa Obama-fans. Sommige media hebben het zelfs over een Berlijnse "Obama-manie". "Obama pakte de mensenzee moeiteloos in met zijn redenaarstalent", luidt het op de vrt-nieuwssite, waar ook sprake is van een "minutenlang applaus". Van dat alles heb ik niet veel gemerkt. Wij stonden op een goeie 300 m van het podium, eerder vooraan dus, maar toch al een stukje op weg naar de Brandenburgse Poort. Toen Obama het podium betrad klonk er even applaus en wat gejuich, maar op onze hoogte stierf dat snel weg. Alleen vooraan, bij het podium, hielden toejuichingen en applaus langer dan een minuut aan. Bij ons werd het dan ook een beetje lachwekkend toen Obama voor de tiende keer "Thank you!" zei. Ook tijdens Obama's toespraak bleef het bij wat handgeklap af en toe (vooral toen hij pleitte voor een wereld zonder kernwapens, voor het neerhalen van scheidingsmuren en ook toen hij de schande van Darfur hekelde). Na afloop volgde nog een kort en correct applaus, vervolgens draaiden zo'n 200 000 mensen Obama de rug toe en stapten rustig naar de Brandenburgse Poort terug. Mijn indruk is niet dat Berlijn vandaag een Obama-manie beleefde, wel dat de meeste aanwezigen vooral uitdrukking wilden geven aan hun stille hoop dat Amerika onder zijn nieuwe president een stuk minder oorlogszuchtig wordt dan onder Bush & Cheney. Velen lijken van Obama op dat vlak meer te verwachten dan van McCain. Tegelijk beseften de meeste toehoorders dat ze hun gejuich best nog even kunnen opsparen. Maar die stilte was op de perstribune blijkbaar niet te horen.

Hoe betrouwbaar zijn stemcomputers?

De documentaire Hacking Democracy vertelt het verhaal van een oma die zowat op haar eentje de firma Diebold (de grootste leverancier van verkiezingssoftware en -hardware van Amerika) in haar blootje zet.

De film toont onder meer

• dat de programmacode van de Diebold-stemmachines (de meest gebruikte in de VS) bedrijfsgeheim is,
• dat specialisten de code binnen de 10 seconden konden kraken,
• dat verkiezingsresultaten in nauwelijks 90 seconden vervalst kunnen worden (dit werd uitgezonden op National TV),
• dat Al Gore ooit een negatief aantal voorkeursstemmen behaalde (om precies te zijn: minus 16022 stemmen),
• dat de CEO van Diebold in 2004 openlijk zijn sympathie voor de Republikeinse Partij uitte (‘I am committed to delivering the Ohio vote to George W. Bush’, schreef hij in een fundraising brief (zie ook http://www.commondreams.org/headlines03/0828-08.htm),

en nog veel meer van dat fraais. Diebold is intussen van naam verandert en heet vandaag Premier Election Solutions.

Sommige waarheden mag zelfs een president niet uitspreken

Stel u eens voor - louter hypothetisch - dat de voormalige Duitse president Richard von Weizsäcker in een interview met de krant Die Welt zou beweren dat de moord op prinses Diana gepland en gepleegd werd door de Britse regering, in samenwerking met de Israëlische geheime dienst Mossad. Hoe groot is de kans dat de wereldpers met geen woord over deze aantijging zou reppen? Nihil, natuurlijk. Ook als Weizsäcker zijn bewering meteen weer zou intrekken, het feit dat ze gepubliceerd werd is in zulke gevallen Groot Nieuws. Geen krant, geen tv- of radiojournaal zou zo'n sensationeel bericht onvermeld laten. Of toch?

* * *

De christendemocraat Francesco Cossiga was van 1985 tot 1992 president van Italië. In 1979-1980 was hij Italiës eerste minister. Cossiga is doctor in de rechten, Honorary Fellow aan de Universiteit Oxford en houder van een hele resem eretitels en onderscheidingen. Op 30 november 2007 zei Cossiga in een interview met de krant Corriere della Sera over de aanslagen van 11 september 2001 : "Alle democratische kringen van Amerika en Europa, met voorop het Italiaanse Centrum-Links, weten heel goed dat de rampzalige aanval gepland en uitgevoerd werd door de CIA en de Mossad, met de hulp van de zionistische wereld, en met het doel om Arabische landen vals te beschuldigen en de westerse machten te overtuigen, in Irak en Afghanistan in te grijpen."

Letterlijk uit het interview: "[...] mentre tutti gli ambienti democratici d'America e d'Europa, con in prima linea quelli del centrosinistra italiano, sanno ormai bene che il disastroso attentato è stato pianificato e realizzato dalla Cia americana e dal Mossad con l'aiuto del mondo sionista per mettere sotto accusa i Paesi arabi e per indurre le potenze occidentali ad intervenire sia in Iraq sia in Afghanistan."

Merk op dat Cossiga in één zin maar liefst vijf markante beschuldigingen uit:

1. De CIA heeft de aanslagen van 11/9 gepland en uitgevoerd.
2. De Mossad heeft de aanslagen (mee) gepland en uitgevoerd.
3. De "zionistische wereld" (wie dat ook moge zijn, gvh) heeft de CIA en de Mossad daarbij geholpen.
4. Alle "democratische kringen" (wie dat ook mogen zijn, gvh) van Europa en Amerika weten dit.
5. Het doel van de aanslagen was een alibi te verwerven om Arabische landen vals te beschuldigen en Irak en Afghanistan aan te vallen.

Bij dit verbaal geweld verbleekt het fictieve Diana-voorbeeld tot een fluttige futiliteit. Eén enkele zin, vijfmaal wereldnieuws! Nu zijn er twee mogelijkheden. Ofwel kraamt Cossiga onzin uit, monsterlijke en lasterlijke onzin. Ofwel heeft hij het - geheel of gedeeltelijk - bij het rechte eind. In beide gevallen behoort het tot de taak van de media om hierover te informeren, desgevallend met duiding en commentaar.

* * *

Ik wil het in deze bijdrage niet hebben over het waarheidsgehalte van Cossiga's beschuldigingen, wel over de opmerkelijke mediaberichtgeving in de nasleep van het interview.

Op Cossiga's schokkende aantijgingen reageerde de wereldpers namelijk... met een oorverdovend zwijgen. Geen woord. Niente. Google maar eens "Cossiga 9/11". Onder de meer dan 57 000 (!) hits zult u niet één "mainstream" krant vinden, niet één tijdschrift, niet één persagentschap. Wel honderden en nog eens honderden blogs, internet-nieuwssites, persoonlijke webstekken en discussieforums. Vanwaar dat verschil? Waarom censureerden De Standaard, De Morgen, de VRT en alle andere mij bekende "klassieke media" Cossiga's uitspraak? Dat het wel degelijk om (zelf)censuur gaat en niet om een toevallige onoplettendheid, lijdt weinig twijfel. Cossiga staat met zijn aantijgingen namelijk niet alleen.

* * *

Alle hierna genoemde (ex-)politici twijfelen openlijk aan de officiële versie van 9/11 of beschuldigen de Amerikaanse overheid van medeplichtigheid aan de aanslagen. Elk van hen eist een nieuw onderzoek naar de feiten.

• Andreas von Bülow, voormalig Duits minister van Defensie en van Onderzoek en Technologie. Hij schreef onder meer een boek over 9/11, "Die CIA und der 11. September".
• Horst Ehmke, voormalig Duits minister van Justitie: "Terroristen hadden zo'n aanval met vier gekaapte vliegtuigen niet kunnen uitvoeren zonder de steun van een geheime dienst." (Guardian, 22 juli 2004)
• Michael Meacher, voormalig Brits minister van Leefmilieu, tegenwoordig verkozene in het Lagerhuis, had het in een opiniebijdrage in The Guardian over "bewijzen voor de steun van buitenlandse geheime diensten aan de kapers van 9/11" ("evidence of foreign intelligence backing for the 9/11 hijackers"). Meacher en von Bülow deden hun verhaal onder meer op AVRO's Twee Vandaag. (De Nederlandse en Canadese televisie gingen naar mijn weten het verst in hun kritische berichtgeving over 9/11. Maar ook in deze landen blijft het bij uiterst sporadische achtergrondprogramma's. Het nieuws halen zulke berichten omzeggens nooit.)
• Mahathir bin Mohamad was meer dan twintig jaar lang (van 1981 tot 2003) eerste minister van Maleisië. Tijdens zijn premierschap werd hij beschouwd als een van de meest invloedrijke politici van Azië. Ook hij stelde bij herhaling de officiële versie van 9/11 in vraag. Op een vredesconferentie in Kuala Lumpur in 2007 zei Mahathir: "Ik kan geloven dat zij (de VS) 3000 eigen mensen zouden vermoorden om een excuus te hebben om 650000 Iraki's te vermoorden. Dit is het soort mensen waarmee we te maken hebben. Denk alstublieft niet dat dit fictie is." (bron 1, bron 2)
• Yukihisa Fujita, Japans parlementslid. Op 10 januari 2008 hield hij gedurende veertig minuten in het Japanse parlement een tussenkomst over zijn twijfels aan 9/11. Hij stelde pijnlijk pertinente vragen aan eerste minister Fukuda. Ook dit opmerkelijke debat kreeg naar mijn weten geen aandacht in de media. Klik hier voor de videobeelden van het debat (deel één, met Engelse ondertitels; de andere delen staan rechts op het scherm).
• Giulietto Chiesa (*), Italiaans EU-parlementslid. Dit is een opname van de conferentie "Axis for Peace 2005", waar Chiesa zegt (na 20 seconden in het filmpje): "Vier jaar geleden wijzigde een reusachtig media-event het wereldgebeuren. Miljarden mensen kregen daarvoor slechts één verklaring te horen, die volledig vals is [applaus]. Iedereen die dit in vraag durft te stellen wordt behandeld alsof hij gek geworden is. De media zwijgen. Ik denk dat u weet over welke gebeurtenis ik het heb: 11 september."

• Berit As, voormalig Noors parlementslid. As is medeoprichtster van "The Norwegian 9/11 Press Conference Group" (klik rechts bovenaan op "Our 9/11 Platform").

• Paul Lannoye, mede-oprichter van Ecolo en voormalig Belgisch Europarlementslid (1989-2004) schreef, toen hij nog in functie was, deze open brief, waarin hij een nieuw onderzoek naar 9/11 eist en mensen oproept om zich bij de 9/11-waarheidsbeweging aan te sluiten. Zou hij zijn open brief misschien niet naar de pers verstuurd hebben?

Dit zijn maar enkele van de vele honderden prominenten, wetenschappers en vaklui die de officiële versie van 9/11 openlijk in twijfel trekken. Ze hebben nog een ander kenmerk gemeen: in de klassieke media worden ze doodgezwegen. Dit alles roept vooral veel vraagtekens op. Daarom eindig ik met deze vraag aan de journalisten en redacteuren die dit lezen: welk criterium hanteert u om systematisch alle twijfels over de officiële versie van 9/11 uit uw krant of journaal te weren? (*) Giulietto Chiesa organiseert op dinsdag 26 februari 2008 in het Europees Parlement (jawel) een film- en debatavond met als thema: "9/11, Europe for an Independent Commission of Inquiry". Naschrift (28 februari 2008): Met deze argumenten wees de redactie van De Standaard het bovenstaande opiniestuk af:

Meneer Van Hout, er zijn in 2006, nav de vijfde verjaardag, tal van stukken verschenen over de 'complottheorieën' over 9/11. Meer aandacht moet dat toch niet krijgen? We maken toch ook geen groot stuk elke keer dat dodi al fayed zegt dat zijn zoon en diana vermoord zijn? Hoeveel aandacht hadden we destijds aan X1 moeten schenken, volgens u? Dit stuk maakt weinig kans op publicatie, maar dat heeft weinig met censuur of taboes: het internet staat vol met complottheorieën over van alles en nog wat, als we daarmee beginnen is het einde gewoon zoek.

Wereldnieuws dat misschien niet in uw krant stond...

Cheney afgezet?

Het Amerikaanse congres behandelt momenteel (10 november 2007) een voorstel om een impeachment-procedure tegen vice-president Dick Cheney op te starten, onder meer wegens het bewust achterhouden van informatie en verdraaien van feiten om de oorlog in Irak mogelijk te maken.

bron1 (democracynow.org)

bron2 (dailykos.com)

Volgens een enquête van de American Research Group zijn 54 % van de volwassen Amerikanen voor het opstarten van de afzettingsprocedure tegen Dick Cheney (voor Bush bedraagt dit percentage 46 %).

bron1 (afterdowningstreet)

bron 2 (american research group)

Vertaalfoutje

De beruchte uitspraak van Irans president Ahmadinejad dat Israël van de kaart geveegd moet worden, berust op een verkeerde vertaling. Wel zei Ahmadinejad dat hij hoopte dat "dit regime, dat Jeruzalem bezet, zou verdwijnen".

bron1 (mohammadmossadegh.com)

bron2 (juancole.com)

Derde wereldoorlog

Volgens de Asia Times verklaarde Vladimir Poetin bij zijn bezoek aan Iran, eind oktober, dat Rusland een Amerikaanse aanval op Iran als een aanval op Rusland zou beschouwen.

bron (atimes.com)

President Bush over een "interessante dag"

In december 2001 verklaarde George W. Bush dat hij op 11 september 2001 het eerste vliegtuig in het World Trade Center gebouw zag vliegen. "En ik zat buiten het klasje te wachten om binnen te gaan en ik zag hoe een vliegtuig de toren raakte – de tv stond kennelijk aan, en ik vloog vroeger zelf, en ik zei: "Wat een slechte piloot." En ik zei "Het moet een afschuwelijk ongeluk geweest zijn."

bron (CNN)

bekijk de video (18 sec.)

De volgende transcriptie van Bush' relaas vindt u op de website van het Witte Huis

Q(uestion): What was the first thing that went through your head when you heard that a plane crashed into the first building?

THE PRESIDENT: Yes. Well, I was sitting in a schoolhouse in Florida. I had gone down to tell my little brother what to do, and -- just kidding, Jeb. (Laughter.) And -- it's the mother in me. (Laughter.) Anyway, I was in the midst of learning about a reading program that works. I'm a big believer in basic education, and it starts with making sure every child learns to read. And therefore, we need to focus on the science of reading, not what may feel good or sound good when it comes to teaching children to read. (Applause.) I'm just getting a plug in for my reading initiative.

Anyway, I was sitting there, and my Chief of Staff -- well, first of all, when we walked into the classroom, I had seen this plane fly into the first building. There was a TV set on. And you know, I thought it was pilot error and I was amazed that anybody could make such a terrible mistake. And something was wrong with the plane, or -- anyway, I'm sitting there, listening to the briefing, and Andy Card came and said, "America is under attack."

And in the meantime, this teacher was going on about the curriculum, and I was thinking about what it meant for America to be under attack. It was an amazing thought. But I made up my mind that if America was under attack, we'd get them. (Applause.) I wasn't interested in lawyers, I wasn't interested in a bunch of debate. I was interested in finding out who did it and bringing them to justice. I also knew that they would try to hide, and anybody who provided haven, help, food, would be held accountable by the United States of America. (Applause.)

Anyway, it was an interesting day.

Wie kan die eerste inslag gefilmd hebben? Hoe bereikten de beelden de president zo snel? Waarom was deze verklaring geen wereldnieuws? Zouden we de persvrijheid herkennen als we ze hadden?

11 september 2001 - of nog: Wat hebben generaal Wesley Clark en acteur Charlie Sheen met elkaar gemeen?

De website http://patriotsquestion911.com/ bevat honderden getuigenissen en citaten van Amerikanen die openlijk twijfelen aan de officiële versie van wat op 11 september 2001 gebeurde. Het zijn allen experten in hun vakgebied. Velen zijn overtuigd dat de Amerikaanse overheid en de geheime diensten actief betrokken waren bij de organisatie van de aanslagen. Opmerkelijk is in dit verband de kritiek van hooggeplaatste militairen en CIA-en FBI-medewerkers.

Trek eens een kwartiertje uit om een paar getuigenissen te lezen. Het is werkelijk hallucinant. Ervaren piloten, architecten, wetenschappers, topmilitairen leggen uit dat op 11 september onmogelijk gebeurd kan zijn wat de Amerikaanse regering ons wil doen geloven. Tientallen overlevenden getuigen dat ze meerdere explosies in de WTC-gebouwen hoorden.

De site, die heel goed gedocumenteerd is, bevat getuigenissen van

· 110+ officieren (tot de allerhoogste rang), CIA en FBI, politiemensen, overheids-officials

· 230+ ingenieurs en architecten

· 60+ piloten en luchtvaartprofessionals

· 160+ universiteitsprofessoren

· 190+ overlevenden van 9/11 en hun familieleden

· 100+ mediapersoonlijkheden

Een soortgelijke lijst, maar nu ook met kritiek van Congresleden, toppolitici en buitenlandse politici, vind je op de blog http://georgewashington.blogspot.com/2006/06/media.html.

Laat me iets weten als je graag meer informatie krijgt over wat ik intussen over 9/11 weet. Anderzijds wil ik ook graag je vragen of kritiek kennen. Het enige dat telt is de waarheid.

P.S. Als toemaatje nog dit artikel, waarin zeven CIA veteranen het 9/11 Commissierapport in vraag stellen: http://www.opednews.com/articles/genera_alan_mil_070922_seven_cia_veterans_c.htm