11 juni 2008

Stefan Brijs, alias Julius Streicher?

(Als lezersbrief in DS verschenen op 12 juni 2008)

From: Geert VH Sent: dinsdag 10 juni 2008 21:24 To: 'peter.vandermeersch@standaard.be'; 'bart.sturtewagen@standaard.be' Cc: 'Opinie@standaard.be' Subject: Stefan Brijs, alias Julius Streicher?

Mijnheer Vandermeersch, mijnheer Sturtewagen,

Aan “Dagboek 2012” van Stefan Brijs houd ik een buitengewoon wrang gevoel over.

Waarom publiceert De Standaard een dermate laag-bij-de-grondse en haatdragende tekst? Brijs ontpopt zich tot een zuivere lijkenpikker (zes miljoen lijken, notabene). Hij spuwt op Viktor Klemperers nagedachtenis. Ja, hij laadt zelfs de verdenking op zich, onrechtstreeks tot moord op Dedecker en De Wever op te roepen: wie zou immers, terugblikkend, een preventieve moord op Hitler en Himmler in 1933 niet aanvaardbaar vinden?

Met zijn geschrijf zet Brijs aan tot haat, louter op emotie gebaseerde (en dus blinde) haat tegenover andersdenkenden. “Dagboek 2012” zou in een moderne versie van Der Stürmer alvast niet misstaan.

Ziet u dan zelf niet het schrille contrast tussen Brijs’ vuilspuiterij en de vele pogingen in DS om wederzijds begrip en dialoog te bevorderen?

Met beleefde groet,

(get.)

uit De Standaard, 10 juni 2008 :

Dagboek 2012

Stefan Brijs

29 april 2012, zondag Vlaams minister-president Bart De Wever en minister van Veiligheid Jean-Marie Dedecker zijn vrijdag met een propagandatocht begonnen. Toespraak in het Sportpaleis van Antwerpen. Een mateloze hetze en 'een laatste waarschuwing aan het adres van de Walen'. We horen steeds meer, van 'eenvoudige mensen', op wie ze zich baseren - onze kleinburgerlijke buren in Lier, onze slager Van Hove, onze bakker Peeters enz. enz. - hoezeer de haat toeneemt. Ook de federale regering zelf drijft steeds meer in de richting van het separatisme - een definitieve breuk is onafwendbaar. 1 mei 2012, dinsdag Overal in het straatbeeld gele brievenbussen, gele postauto's, gele straatnaamborden met zwarte bedrukking. En de speciale aanplakborden, met op elk bord in grote letters: De Walen zijn ons ongeluk. Of: Wie de Waal kent, kent de duivel. Verder de mateloze propaganda voor het 'Ja!'. Op iedere bedrijfswagen, op iedere fiets van de postbode, in iedere etalage, op brede spandoeken boven de straat - overal uitspraken van De Wever. Ja voor Vlaanderen', Ja voor zelfstandigheid!, Ja voor vrijheid en vrede! Van alle huichelarij is deze de ongehoordste. 3 mei 2012, donderdag De macht, een kolossale macht, is in handen van de Vlaams-nationalisten. Alle hoge openbare functies en alle staatsmiddelen, pers en radio, de stemming van de onder bedwelming gebrachte miljoenen. Er heeft zich nooit zoveel schande in een Europees volk opgehoopt als nu in ons. Iedere toespraak van ministers, gouverneurs, burgemeesters getuigt ervan. En ze houden dagelijks toespraken. Dat brouwsel van gewoon openlijk uitgesproken, uiterst grove leugens, huichelachtigheden, frasen, onzinnigheden. En steeds weer de dreiging, de triomf en de loze belofte. 5 mei 2012, zaterdag In Het Laatste Nieuws een lijst met boeken die niet meer mogen worden uitgeleend of verkocht. Hoog op de lijst alle boeken van Louis Paul Boon en Tom Lanoye. Mijn essaybundels staan er ook op. Dat verrast me niet. Al een half jaar wil geen enkele Vlaamse krant nog iets van mij publiceren. Niemand ademt meer vrij, geen vrij woord, gedrukt noch gesproken. Ook de nieuwe bouwvoorschriften worden in de krant toegelicht: alleen nog een zadeldak is toegelaten, en een dakkapel wordt verplicht. Platte daken zijn 'on-Vlaams', staat er letterlijk. 8 mei 2012, dinsdag Mijn vrouw heeft nog steeds geen werkloosheidsuitkering ontvangen. Ik heb de bevoegde dienst opgebeld: de eerste ambtenaar die ik aan de lijn had, zei waarschijnlijk enigszins onvoorzichtig: 'Het ministerie heeft bezwaar gemaakt - wij weten verder nog niets.' Op tv beelden van Dedecker, enkele zinnen op een grote bijeenkomst - gebalde vuist, vertrokken gezicht, wild geschreeuw - 'Nog niet zo lang geleden hebben ze nog om me gelachen, het zal hun nu vergaan, dat lachen…' 11 mei 2012, vrijdag Iedere dag wordt het geldgebrek groter. Vandaag een exorbitante elektriciteitsrekening. Gas om te koken kopen we al enige tijd alleen nog in flessen. Ik heb een paar zilveren gedenkpenningen uitgezocht. Die moeten er nu waarschijnlijk aan geloven. Behalve het geldgebrek is er steeds weer en steeds toegespitster de afgrijselijke politieke situatie. Wat het Vlaams Nationaal Zangfeest aan paroxismen en krankzinnige leugens over de Walen in de toespraken van De Wever, Dedecker en Valkeniers heeft opgeleverd, gaat ieder voorstellingsvermogen te boven. Je denkt telkens weer dat er zich toch ergens in Vlaanderen stemmen van schaamte en angst moeten verheffen, dat er protest zou komen uit Europa, uit het buitenland - niets! 19 mei 2012, zaterdag Een enkel zwaluwtje in de lucht, het maakt geen zomer, maar het is toch prettig. Verder erg eenzaam; vooral innerlijk. Het wordt mij steeds duidelijker dat ik een volkomen nutteloos wezen uit de hogere cultuur ben dat niet in staat is in een primitievere omgeving te leven. 20 mei 2012, zondag Bij Verhulst thuis een gedrukte sfeer. Ze willen in ieder geval voor 1 juni weg uit Wallonië. Hebben geen keus. Angst voor represailles. Zowel van Vlamingen als van Walen. Ze denken eraan naar Parijs of Londen te gaan. Tot diep in de nacht luisteren we samen naar Jacques Brel. Zingen hardop mee. Zijn muziek vervult ons met ontroering en verbittering. 24 mei 2012, donderdag Ik heb me na maanden toch weer op een krant geabonneerd (Gazet van Antwerpen). Ik word bij het lezen iedere keer weer onpasselijk, maar de spanning is nu te groot, je moet minstens weten wat er gelogen wordt. 1 juni 2012, vrijdag Frank Vanhecke, Vlaams minister van Onderwijs, zegt tijdens een toespraak voor duizenden scholieren in Gent dat er vanaf volgend schooljaar geen Frans meer mag worden gegeven op lagere en middelbare scholen. Zijn boodschap wordt op een oorverdovend gejuich onthaald. Aan het eind van de toespraak zingt de hele menigte uit volle borst Vlaamse liederen. Alles is gericht op verdoving van het individu ten gunste van de collectiviteit. 5 juni 2012, dinsdag De situatie wordt steeds somberder. In Namen heeft een Waalse scholier een leraar Nederlands neergestoken. Vlaamse scholieren roepen om wraak. 11 juni 2012, maandag De 500.000 nee-stemmen en ongeldige stemmen gisteren tegenover 4.500.000 ja-stemmen betekenen ethisch heel veel meer dan alleen een negende deel van het geheel. Er is moed en bewustzijn voor nodig geweest. Alle kiezers zijn geïntimideerd en bedwelmd met frasen en feestrumoer. Een derde heeft uit angst, een derde door bedwelming en een derde uit angst en bedwelming ja gezegd. Mijn vrouw en ik hebben onze nee ook alleen uit een zekere wanhoop en niet zonder angst aangekruist. Niettemin is de splitsing nu een feit geworden, en dat is nog maar een begin. Stefan Brijs (38) is schrijver Al deze fragmenten komen bijna letterlijk uit dagboeken die de Duitse Jood Victor Klemperer van 1933 tot 1936 in Dresden bijhield. Ik heb ze vrij bewerkt, zij het in geringe mate. (Bron: Victor Klemperer, 'Tot het bittere einde. Dagboek 1933-1945', vertaling W. Hansen, Atlas, Amsterdam)

1 opmerking:

Anoniem zei

Groot gelijk met uw reactie. De tekst van Stefan Brijs moet een van de domste stukken zijn die ik de laatste jaren heb gelezen. Voor mij heeft die schrijver afgedaan.